Kadın Simgesi Hangisi?
Bir Akşamın Ardında
Kayseri’nin sessizliğinde, akşam saatlerinin soğuk rüzgârı penceremden içeri süzüldü. O an, kalbimdeki çalkantıları bir an için dondurabilecek kadar etkileyiciydi. Bu şehirde, her köşe başı bir hatıra taşıyor, her taşın altına bir soru saklanmış gibi. Özellikle de kadın kimliği, kadın simgesi… Bunu düşündüğümde, kafamda belli belirsiz bir şeyler beliriyor ama tam olarak ne olduğunu bilemiyorum.
Kadın simgesi hangisi? Gerçekten bu, bir sembolden mi ibaret? Bir imgeden mi? Bazen düşünüyorum, bir kadının kimliği sadece bir sembol mü olmalı? İnsanın varoluşu, duyguları, yaşadığı anlar, hepsi buna mı indirgenmeli?
Gecenin Sonunda
Geceyi beklerken bu soruyu kendi içimde hep döndürüp durdum. Kayseri’nin sokaklarında yürürken yanımda bir kadın vardı. O kadar saf ve doğal bir şekilde yürüyordu ki, yürürken kendi kimliğini adeta etrafındaki her şeye yansıtan bir ışık gibiydi. O kadının gözlerinde bir anlam aradım. Bir şey vardı… Derin bir bakış, ince bir zarafet, neşeli ama bir o kadar da hüzünlü bir anlatım.
Kadın simgesi hangisi sorusu, bu kadının gözlerinde bir anlam kazandı. Bir yanda hep “güçlü olmak” gerektiği söylendi. Kadın, her zaman güçlü olmak zorunda mıdır? Öyle hissetmediği anlarda ne yapmalıdır? Kendini yıkık hissettiğinde, kimse onu görmüyorsa, o kadın yine de güçlü mü olmalıdır?
İşte o an, onun gözlerinde bir şey değişti. Gözleri hiç de güçlü değildi. Duygularının ardında kaybolmuştu. Bazen kadın olmak, başkalarına güçlü olman gerektiğini kanıtlamak için değil, sadece kendi kırılganlıklarının farkına varabilmek için bir yolculuk gibidir.
Kadın Olmak: Güçlü Olmak Zorunda Mıyız?
Bir kadının hayatına giren insanlar, onun kimliğini belirlemeye çalışan, ona etiketler yapıştırmaya çalışan insanlar olabilir. Ama bir kadının kimliği sadece başkalarının söylediklerinden mi ibaret olmalı? Belki de simge dediğimiz şey, başkalarının bizim hakkımızda düşündüğü değil, tam olarak ne hissettiğimizdir.
Kadın simgesi hangisi sorusunu sormak yerine, belki de şunu sormalıyız: Gerçekten kadın olmak, başkalarına gösterdiğimizden daha fazla gücü içinde barındıran bir şey midir? Ya da kadın olmak, o anı yaşarken kalbinin en derin yerlerinden gelen duyguları kabul edebilmek midir?
Düşüncelerimin içinde kaybolurken, yanımdaki kadına baktım ve düşündüm: Bu kadın, ne kadar güçlü görünse de, o an bir şekilde sadece kaybolmuş gibiydi. Bu da kadın olmanın bir simgesi olabilir mi?
Hayal Kırıklığı ve Umut
Bir süre sonra, o kadının sadece bir simge olmadığını fark ettim. Bütün kadınlar, kendi duygularını taşıyan ve her zaman güçlü olmak zorunda olmayan birer varlık. Kadın simgesi sadece fiziksel değil, duygusal bir simge de olmalı.
Hayal kırıklığına uğramış bir kadının gözlerinde umut bulmak; bu, o kadar güçlendirici bir şey ki… O kadın, belki de güçlü olmasına gerek olmayan, duygularına sarılıp onlarla var olabilen bir kadındı. Beni etkileyen şey, onun gücünün içinde saklı olan zaaflarıydı. Kadın simgesi, tam da o an kendini buluyordu.
Gecenin sonunda, artık Kadın simgesi hangisi sorusunun cevabını bulmuş gibiydim. Bence o simge, içinde her türlü duyguyu barındıran, hem güçlü hem de kırılgan olabilen bir kadının ta kendisiydi.
Kendi Simgeni Bulmak
İçinde kaybolduğum sorular, geceyi sabaha çevirirken beni tekrar bir arayışa soktu. Kadın simgesi, belki de her kadının kendi içinde bulması gereken bir şeydi. Kendini keşfetmek, duygularını birer sembole dönüştürmek… Bunu yaparken, başkalarının ne düşündüğü değil, ne hissettiğin önemliydi.
Benim için kadın simgesi; yaşadığın her anın, her duygunun, her başarının, her hayal kırıklığının bir parçasıydı. O kadının gözlerinde bulduğum anlam, kadının güçlü olmak zorunda olmadan da güçlü olabileceğini gösteriyordu.
Ve o an, Kayseri sokaklarında yürürken, kadın simgesinin ne olduğunu nihayet öğrenmiştim: Kadın olmak, sadece var olmak değil, duygularını yaşamak, onları hissederek, bazen düşüp, bazen kalkarak var olmaktı.